SEKRECIKI.

Nie mów jej, że wiesz, bo to jest chyba jakiś sekret. Miałam nic nie mówić.

Nikt się nie może o tym dowiedzieć. Jakby on wiedział, że wiesz, to by mnie zabił.

Mam nadzieję, że to zostanie między nami. To będzie nasz sekret. Sekrety są fajne.

Ostatnimi czasy coraz więcej zauważam rzeczy, które wcześniej mi w jakiś sposób umykały albo może było ich mniejsze natężenie. Zauważyłam, że większość osób, z którymi spotykam się na co dzień, boi się innych. To musi być lęk, bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że tak często nie mówimy innym prawdy?

Nie lubię kłamać. Wydaje mi się to totalnie niepotrzebne i zabiera za dużo energii. Nie mam głowy do zapamiętywania, komu co powiedziałam, a komu mam czegoś nie mówić. Kłamstwo trzeba kontrolować, czasami pielęgnować, dbać, by nie urosło do niewyobrażalnych rozmiarów. No i żeby nie wyszło na jaw w najmniej odpowiednim momencie. Ale kłamstwo często przychodzi łatwiej niż powiedzenie prawdy. Łatwiej opowiedzieć zmyśloną historię, niż przyznać się do złego uczynku. Można wybielić swój wizerunek, trochę się wykreować. Łatwiej też nic nie mówić, niż powiedzieć coś miłego. Łatwiej wymyślić wymówkę, niż się wytłumaczyć.

Nie znoszę sekretów i nie rozumiem ich istnienia. Mogę z ręką na sercu powiedzieć, że tylko jednej rzeczy nikomu nigdy nie powiedziałam i nie jest to nawet coś, o czym nikt nie wie. Jest to rzecz, której się wstydzę, a która nawet mnie nie dotyczy. Natomiast kłębi mi się w głowie milion sekretów innych. Większość z nich nie jest ani kompromitująca, ani zła. Z pewnych powodów (często totalnie dla mnie niezrozumiałych) ludzie wolą ukrywać coś, co zrobili, niż to zignorować i zobaczyć, że nic się nie stanie, jeśli prawda wyjdzie na jaw. A nawet jeśli ma to prowadzić do jakichś komplikacji, to czemu się przed nimi w nieskończoność chować, zamiast raz, a porządnie stawić im czoła?

Nie wstydzę się niczego, co zrobiłam, niczego też nie żałuję, bo nawet najgorsze rzeczy w jakiś sposób na mnie wpływały i kształtowały mój charakter. Niektóre dziś wydają się wręcz śmieszne, niektóre wciąż na mnie działają i wywołują mieszane uczucia. Nie mam problemów z mówieniem o sobie, o tym, co sądzę o innych, czy o wszystkim, co obserwuję i o czym myślę. Tylko nie zawsze ma to sens i nie zawsze ktoś chce mnie słuchać. Owszem, bywa że jest mi strasznie głupio, że coś zrobiłam. Że mogłam pomyśleć, zanim coś powiedziałam. Ale takie są konsekwencje popełniania błędów, bycia młodym człowiekiem. Albo człowiekiem generalnie. I trudno w takim wypadku oceniać innych, jeśli samemu ma się swoje grzeszki na sumieniu. A każdy je ma.

Wszyscy mają kompleksy i nie chcą, żeby ktoś o nich wiedział. Boją się pokazać swoje ciało innym, wstydzą się brzuchów, nóg, tyłków i innych części ciała, a brak pewności siebie ukrywają pod głupimi żartami, modnymi ciuchami, cwaniackimi zagraniami. Chłopcy chcą przelecieć swoje koleżanki i mówią o tym z dumą swoim kolegom, mimo że nic w tym kierunku nie robią. Te koleżanki o tym wszystkim wiedzą i nie mogą lub nie chcą nic z tą wiedzą zrobić. Ludzie ze sobą sypiają, nawet jeśli są przyjaciółmi od miliona lat, znajomymi ze studiów albo się w ogóle nie znają. Sypiają z dużo młodszymi, dużo starszymi, mężami, żonami (nie swoimi), nauczycielami, rozwodnikami, wdowami. Po pijaku, na trzeźwo, z zabezpieczeniem i bez. Faceci sypiają ze swoimi byłymi. Dziewczyny też. Niezależnie od płci, ludzie się zdradzają. Mniej lub bardziej perfidnie. Dziewczyny mają ochotę na wiele niegrzecznych rzeczy, mają dzikie fantazje i bywają równie obleśne i agresywne, co chłopcy. Oni wbrew pozorom płaczą, gdy mają złamane serca, załamują się, gdy ktoś nie odwzajemni ich uczuć. Dziewczyny umawiają się z byłymi swoich koleżanek za ich plecami, lecą na kolegów albo braci swoich chłopaków. Oni natomiast sypiają z dziewczynami, które podobają się ich kumplom. Ludzie kochają się też w sobie i zazwyczaj inni to widzą, nawet jeśli nikt się do tego nie chce przyznać. Z miłości popadają w depresję, zaszywają się w domu albo wyrywają wszystko, co się rusza. Kochają się krótko i intensywnie albo długo i destrukcyjnie. Lubią się i nienawidzą.

No i co z tego.

Szkoda czasu na niedopowiedzenia i uczucia trzymane w tajemnicy.

http://www.youtube.com/watch?v=gKVdTNPG8C0

Izka